ناشناس
khoda
گاهی وقتا با خودم فکر میکنم که آیا واقعاً خدا ازم راضیه یا نه. یه جور حس بیارزشی و شک پیدا میکنم. من سعی میکنم آدم خوبی باشم، ولی نمیدونم این حس از کجاست. آیا این وسوسهست؟ یا باید جدی بگیرمش؟
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخها
1 پاسخبا سلام
دوست عزیز تلاش برای جلب رضایت خداوند خود، رفتار و اعمال خوبی رو بجای می گذاره. لذا این که سعیتون برای این هدف ادامه دار باشه خودش پیامدهای مثبتی داره. اما در کنار این سعی و تلاش وجود شک و تردید و احساس بد بودن و ... مطمئنا از وسواس فکری نشأت می گیره. درسته که نباید خود را برتر بدونیم و بدون نقص. غرور بیجا خود آسیب زاست. اما خودتحقیری و سرکوب درونی بصورت مستمر هم نشان از افت روحیه و افکار منفی و شیطانی است. تلاش در جهت جلب رضای خداوند رو ادامه بدین . به مهربانی خداوند یقین داشته باشیدو اگر خطایی داشتید استغفار کنید و مطمئن باسید او توبه پذیر است دیگر نیاز به اذیت و آزار درونی خود وجود ندارد . زمانی در جهت رضایت خداوند می تونید موفق تر باشید که خود را دوست بدارید و ارزشمند بشمارید در این صورت در بندگی کردن هم موفق ترید.
دوست عزیز تلاش برای جلب رضایت خداوند خود، رفتار و اعمال خوبی رو بجای می گذاره. لذا این که سعیتون برای این هدف ادامه دار باشه خودش پیامدهای مثبتی داره. اما در کنار این سعی و تلاش وجود شک و تردید و احساس بد بودن و ... مطمئنا از وسواس فکری نشأت می گیره. درسته که نباید خود را برتر بدونیم و بدون نقص. غرور بیجا خود آسیب زاست. اما خودتحقیری و سرکوب درونی بصورت مستمر هم نشان از افت روحیه و افکار منفی و شیطانی است. تلاش در جهت جلب رضای خداوند رو ادامه بدین . به مهربانی خداوند یقین داشته باشیدو اگر خطایی داشتید استغفار کنید و مطمئن باسید او توبه پذیر است دیگر نیاز به اذیت و آزار درونی خود وجود ندارد . زمانی در جهت رضایت خداوند می تونید موفق تر باشید که خود را دوست بدارید و ارزشمند بشمارید در این صورت در بندگی کردن هم موفق ترید.
