چسبندگی کودک

باسلام
توضیح شما برای درک موقعیت کافی نیست و برای بررسی باید مشخص شود فرزند شما (که حتی جنسیتش را نوشته اید ) از نظر روحی چگونه است ؟ آیا مضطرب است؟ ترسو است؟ یا .....
از چه سنی جدا خوابیده و چه اتفاقی باعث بازگشت شده ؟
فرزند چندم است؟ آیا سابقه جدا شدن از مادر بواسطه بیماری ، قهر یا ... وجود دارد؟
آیا در سایر کارها مستقل است؟
و.....
در نظر داشته باشید نصیحت کردن، دستور دادن، مسخره کردن یا کوچک کردن مشکل کمکی به حل آن نمی کند.
بهبود ارتباط اولین قدم است تا بتوانید مشکل را ریشه یابی کنید. موفق باشید

درود 🌱
خیلی از والدین با این موضوع مواجه می‌شن و طبیعیه که نگران بشید، مخصوصاً وقتی این وضعیت طولانی می‌شه.

وقتی فرزند ۱۱ ساله هنوز کنار مادر می‌خوابه، معمولاً پشتش یه نیاز عاطفی یا احساس ناامنی وجود داره. این سن دیگه سنی نیست که بچه به‌طور طبیعی بخواد کنار مادر بخوابه، پس بهتره به‌جای تمرکز صرف روی (جداخوابوندن)، به احساسات پشت این رفتار توجه کنیم.
توی این شرایط بهتره اول با فرزندتون خیلی صمیمی و بدون قضاوت صحبت کنید، ببینید دقیقاً چی باعث میشه نخواد تنها بخوابه. ممکنه ترس، اضطراب یا حتی فقط عادت به حضور مادر باشه.

یه برنامه شبانه ثابت و آرام‌بخش می‌تونه کمک کنه؛ مثلاً قبل خواب با هم کتاب بخونن یا یه موزیک ملایم گوش بدن تا ذهنش آروم بشه. لازم نیست یه‌دفعه جداش کنید، می‌تونید مرحله به مرحله پیش برید؛ مثلاً اول کنارش بمونید تا بخوابه، بعد کم‌کم فاصله بگیرید.

توی طول روز هم وقت باکیفیت و عاطفی با مادرش داشته باشه تا احساس امنیتش تقویت بشه. اگه هم ترسی داره، حتماً جدی بگیرید و کمکش کنید اون ترس رو بهتر مدیریت کنه.

در نهایت، اگه با این روش‌ها همچنان تغییری ایجاد نشد، مشاوره کودک می‌تونه خیلی راه‌گشا باشه تا ریشه‌ی نگرانی‌هاش مشخص بشه و به شکل تخصصی‌تری کمکش کنید.
آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱

باسلام
دوست گرامی چسبیدن فرزند به مادر می‌تواند بی‌دلیل رخ دهد، اما اگر این حرکت کاملا غیرمنتظره رخ داد، احتمالا می‌توانید در این شرایط منبع آن را شناسایی کنید. اما عوامل مشخصي در اين رفتار دخيل ميباشد مثلا به دنیا آمدن یک خواهر یا برادر جدید یا رفتن به یک خانه جديد.

تحولات پیش ‌پا افتاده اي که منجر به چسبندگی بچه می‌شوند عبارتند از:

عوض کردن مدرسه، داشتن پدر و مادری که همیشه در خانه بوده و جز محل کار، به‌جای دیگری نمی‌روند یا پیوستن به یک گروه بازی یا فعالیت جدید. تغییر در روال روزمره به خاطر بیماری یا سفر هم می‌تواند باعث شود که بچه بیشتر به والدینش بچسبد. به‌علاوه، تجربه‌های تکان‌دهنده مانند طوفان، آتش‌سوزی یا فرار از یک وضعیت ترسناک هم می‌تواند از عوامل مسبب این مشکل باشد.

 

📌شناختن ترس‌های فرزندتان

به هیچ عنوان احساسات یا ترس‌های فرزندتان را نادیده نگیرید و هر زمان که متوجه شدید او عادت کرده مدام به شما بچسبد،‌ باید سعی کنید درباره این مسئله با او صحبت کنید. به او اطمینان خاطر بدهید که اگر بترسد و به پدر یا مادر نیاز داشته باشد مشکلی پیش نخواهد آمد. سعی کنید از طریق احساساتش، راهکارهایی پیشنهاد بدهید تا به او کمک کند.

 📌کنترل برنامه‌ها

اگر دچار شک شدید، سعی کنید تا حد امکان سراغ کارها و برنامه‌های فرزندتان بروید. به عبارت دیگر،‌ اگر دنیای فرزندتان تغییر کرده، از این مسئله مطمئن شوید که تمام چیزهای دیگر قابل پیش‌بینی هستند. خصوصا اگر این تغییرات مربوط به تغییرات بزرگ زندگی است، این مسئله باعث می‌شود تا بتوانید احساس تشویش او را کمرنگ کنید تا بداند که بسیاری از چیزها مثل قبل بوده و تغییری نیافته است
🔴لذا صحبت با وی، علت یابی این تغییر رفتار و توجه به تغییر و تحولات اطراف وی اکیدا توصیه میشود اگر به نتیجه نرسیدید حتما در اولین فرصت مراجعه حضوری نزد روان شناس کودک و نوجوان داشته باشید

موفق باشید🎯🎯🎯