ناشناس
کمک به فقرا یا پیاده روی اربعین
چرا به جای کمک به فقرا در داخل کشور، این همه امکانات برای زائران اربعین فراهم می شود؟
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخها
2 پاسخسلام و درود.
این شبهه بر یک مبنای نادرست بنا شده است: فرض بر این است که کمک به فقرا و انجام مراسم مذهبی، دو عمل متضاد هستند و باید یکی را فدای دیگری کرد. در حالی که از دیدگاه شیعه، هر دو عمل (کمک به فقرا و زیارت
امام حسین علیه السلام) از اعمال صالح و مورد تأکید است. در روایات معصومین علیهم السلام، تأکید فراوانی بر هر دو شده است. بنابراین میتوان
هر دو عمل را با هم انجام داد. کسی که توانایی مالی دارد، میتواند هم در اربعین شرکت کند و هم به نیازمندان کمک کند. حتی بسیاری از موکبها، علاوه بر خدمت به
زوار، به خانوادههای نیازمند در منطقه نیز کمک میکنند.
نکته ای که باید در نظر گرفت هزینهها توسط مردم تأمین میشود. نمیتوان به مردم دستور داد که نذورات و کمکهای خود را چگونه خرج کنند. مردم خود به بهترین
شکل میدانند که چگونه به نیازمندان کمک کنند و در عین حال، به امور مذهبی خود نیزاهمیت دهند.
بنابراین، این شبهه نه تنها با واقعیتهای موجود همخوانی ندارد، بلکه
با نگاهی جامع به ابعاد مختلف اربعین(معنوی، فرهنگی، اجتماعی و فردی، اقتصادی و...)، میتوان دریافت که این مراسم، نمادی از یک ایثار، همدلی، وحدت و حرکت عظیم معنوی و اجتماعی است که هزینههای آن، در واقع یک سرمایهگذاری برای رشد ارزشهای انسانی و دینی است.
پس در پایان می توان گفت که «هزینههای هنگفت اربعین باید صرف فقرا
شود»، ناشی از یک نگاه سطحی و تکبعدی به این مراسم است.
این شبهه بر یک مبنای نادرست بنا شده است: فرض بر این است که کمک به فقرا و انجام مراسم مذهبی، دو عمل متضاد هستند و باید یکی را فدای دیگری کرد. در حالی که از دیدگاه شیعه، هر دو عمل (کمک به فقرا و زیارت
امام حسین علیه السلام) از اعمال صالح و مورد تأکید است. در روایات معصومین علیهم السلام، تأکید فراوانی بر هر دو شده است. بنابراین میتوان
هر دو عمل را با هم انجام داد. کسی که توانایی مالی دارد، میتواند هم در اربعین شرکت کند و هم به نیازمندان کمک کند. حتی بسیاری از موکبها، علاوه بر خدمت به
زوار، به خانوادههای نیازمند در منطقه نیز کمک میکنند.
نکته ای که باید در نظر گرفت هزینهها توسط مردم تأمین میشود. نمیتوان به مردم دستور داد که نذورات و کمکهای خود را چگونه خرج کنند. مردم خود به بهترین
شکل میدانند که چگونه به نیازمندان کمک کنند و در عین حال، به امور مذهبی خود نیزاهمیت دهند.
بنابراین، این شبهه نه تنها با واقعیتهای موجود همخوانی ندارد، بلکه
با نگاهی جامع به ابعاد مختلف اربعین(معنوی، فرهنگی، اجتماعی و فردی، اقتصادی و...)، میتوان دریافت که این مراسم، نمادی از یک ایثار، همدلی، وحدت و حرکت عظیم معنوی و اجتماعی است که هزینههای آن، در واقع یک سرمایهگذاری برای رشد ارزشهای انسانی و دینی است.
پس در پایان می توان گفت که «هزینههای هنگفت اربعین باید صرف فقرا
شود»، ناشی از یک نگاه سطحی و تکبعدی به این مراسم است.