ناشناس

سوال 18067

سلام دختری ۲۰ساله هستم.از وقتی که اومدم دانشگاه دچار بیماری BDDیا خود زشت پنداری شدم با اینکه بقیه میگن قیافم زشت نیست ولی از نظر خودم کاملا برعکسه.. همیشه با حسرت به عکس بلاگر ها و بازیگرها نگاه میکنم .خیلی وقت ها از نگاه کردن در اینه متنفرم و همیشه خودم رو با بقیه دوستام مقایسه میکنم... از بینیم بدم میاد و دوست دارم عمل کنم ولی هزینه شو ندارم و این باعث شده همیشه ماسک بزنم وقتی میرم بیرون... سر کلاس های حضوری دانشگاه همیشه ماسک میزنم و دوست ندارم همکلاسی های جنس مخالف قیافه منو ببینن😔خیلی اعتماد به نفسم بخاطر چهره و اندامم پایین اومده و دوست ندارم تو اجتماع حضور داشته باشم😔مراجعه به روانشناس برام مقدور نیست و مجبور شدم اینجا سوالم رو بپرسم ممنون میشم اگه راهکاری رو پیشنهاد بدین...

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

4 پاسخ
profile-photo

باسلام

دوست گرامی متاسفانه شرایط جامعه و فضای مجازی به شدت ترغیب کننده زیبایی مصنوعی است و این همه تمایل به جراحی زیبایی و آرایش افراطی و.. که مشاهده می‌شود ناشی از همین فضای نامناسب ایجاد شده توسط تبلیغات است

📌با توجه به توضیحی که دادید و با توجه به شرايط سنی که دارید مشکل شما بدشکلی هراسی یا بدشکلی بدن نام دارد

🔴اختلال بدشکلی بدن نوعی بیماری است که در آن فرد دائم در مورد نقص در ظاهر خودش فکر می‌کند؛ چنین نقصی یا جزئی است و یا حتی خیالی و اصلا وجود ندارد ؛ اما از نظر فرد، ظاهرش آن‌قدر نامناسب به نظر می‌رسد که نمی‌خواهد جلوی کسی دیده شود

📌شرایط شما هم این گونه است احتمالا در اثر پرسه زیاد در فضای مجازی و ورود به یک محیط کاملا جدید مانند دانشگاه دچار این مشکل شده اید

📌تنها راه درمان شما مراجعه حضوری نزد روان شناس است

دارو درمانی در کنار شناخت درمانی کمک بسیار زیادی به شما می کند تا از این افکار آزار دهنده خارج شوید

اصلا مساله را شوخی نگیرید و مشکل تان را رها نکنید با مدتی پیگیری درمان این مساله اصلاح می‌شود اما در صورتی که درمان را پیگیری نکنید ممکن است اثرات آن تا بزرگسالی و تا سالهای طولانی همراه شما باشد

📌حتما نیازتان به درمان را با خانواده در میان بگذارید تا اطرافیان نیز درمان شما را پیگیری کرده و جدی بگیرند

🔴دوران اوایل جوانی و ورود به یک محیط جدید برای اکثر افراد پر تنش و پرتلاطم است و باید با مسائل آن به طور منطقی برخورد کرد پس مساله پیگیری درمان و مراجعه حضوری را جدی بگیرید

مطمئن باشید با پیگیری درمان، زندگی چهره جدیدی از خود را به شما نشان می دهد

موفق باشید 🎯🎯🎯🎯

با سلام

خواهر محترم

اختلال خودزشت پنداری، از آن دسته از اختلالاتی است که نیاز به رواندرمانی با جلسات متعدد و در صورت لزوم همراه با دارودرمانی است. از آنجایی که شروع این اختلال از نوجوانی است، نیاز داره که مصاحبه بالینی دقیقی انجام بشه و چون با اختلالات دیگری مانند افسردگی، اجتماع هراسی همراه هست، ضرورت بررسی دقیق به صورت بالینی رو افزایش میدهد. لذا توصیه جدی و اکید میشه که تلاش کنید تا از خدمات رواندرمانی استفاده کنید. معمولا در دانشگاه ها این خدمات در دسترس دانشجویان هست، حتما پیگیر باشید تا به امید خدا زودتر درمان بشه. سهل انگاری در درمان این نوع اختلالات، ممکنه عواقب بدتری به همراه داشته باشه.

سلام

در این جامعه شناسی بنده به من میگه که اهمیت به باطن انسان ها نمی‌دهید!

مثلا بازیگرهای نقش های مثبت واقعا انسا‌ن‌های خوبی می‌دانید، در حالی که فقط بازیگر هستند!

به نظر بنده شما دو کار بکنید مشکل ‌تون حل می‌شود:

اول رابطه‌تون با خدا و معنویت بالا ببرید!

دوم نگاه‌تون به اشخاص و اطرافیان عمیق‌تر کنید!


سلام وقتتون بخیر، وقتی خودتون اسم بیماری برای این مشکل میزارید کار رو برای خودتون سخت میکنید. سعی کنید زیاد این حس رو تو خودتون جدی نگیرید . همونطور که اشاره کردید بخاطر مقایسه کردن با دیگران دچار این مشکل شدید اما همکلاسی ویا هرکسی دیگری شمارو میبینه سریعا با ظاهر دیگران مقایسه نمیکنه که. فکر نکنید در همه حال در حال مقایسه شدن با دیگران هستید.

انسان فقط در ظاهر خلاصه نمیشه انسان ها با رفتار واخلاقشون هست که بهتر دیده میشن . اما برای بررسی ریشه میتونید به روانشناس مراجعه کنید