سلام آیا دختر پسری که میخواهند ازدواج کنند اگه ترس از هزینه های زندگی داشته باشن یا اینکه نتونن از پس سختی ها بربیان یا بترسن تلخی ها از شیرینی ها ببشتر باشه حتی اگه از خانواده هاشون هم دور باشن این ترس ها طبیعیه؟ ترس اینکه خانواده ها ازین دوری یا خودشون اذیت نشن؟ دختر و پسر هر دو بسیار جوان و کم سن باشن
سلام. چرا پسرای قد کوتاه دنبال دخترای قد بلندن ؟؟ میخوان به هر نحوی اصلاح نژاد کنن ! چی بهشون بگم که دست از سرم بردارن . بنده بالای ۱۷۰ هستم و آقایون قد کوتاه بهم همش پیشنهاد میدن درحالی که میدونن من دوس ندارم و خوشم نمیاد چه برسه به اینکه بخوام بیام سر قرار ! لطفا راهنماییم بفرمائید که جواب محترمانه ای بهشون بدم و دیگه پیگیر نباشن.
این همه حرف زدم تو فقط زوم کردی و چسبیدی به یک کلمه! شما زن ها همتون همین شکلی هستین! دریا دریا خوبی و محبت بهتون بکنن نمی بینید! اما یک خطای کوچک را چماق بزرگ می کنید دائماً می کوبید بر سر مرد ها! واقعاً که ازدواج حماقت بزرگ و محض است و هیچ زنی ارزش و لیاقت خوبی های آدم را ندارد و قدر آدم و خوبی هایش را نمی شناسد و نمک نشناس و گربه صفت است! اینقدر بی شوهر بمانید تا تبدیل به ترشی انبه شوید!
من با هرکسی آشنا میشوم و به سولات صادقانه جواب میدم پدر ومادر بنده فوت کرده چون مرگ حقه وزمانش مشخص نیست شاغل هم هستم واز کارن هم راضی هستم درآمدم هم متوسط به بالاست اما همه بعداز فهمیدن منصرف می شن خودم یکم نسبت به ازدواج دل سرد شدم
من ۲۸ سالمه در دنیای واقعی با هیچ زن یا هیچ دختری نتوانستم و نمی توانم وارد باب آشنایی و گفتگوی محترمانه و شناخت برای ازدواج یا حتی دوستی و ازدواج سفید بشوم! اصلاً بلد نیستم و نمی دانم چه بگویم و چه پیشنهادی و با چه ادبیاتی را عنوان کنم که منجر به سوءتفاهم و حمل بر بی احترامی نشود! از برخورد های آن ها خیلی می ترسم چون قبلاً تجربه کردم فوری قیل و قال و داد و فریاد به راه می اندازند و فحاشی و توهین می کنند و تهمت های ناروا می زنند! آخر در این مملکت در کجا در چه مکانی و با چه زبانی و با چه نوع رفتاری می شود با ادب و آرامش و با شخصیت به خانومی پیشنهاد داد و با خانومی آشنا شد و به توافق رسید؟! از این سایت همدم و آدم و حوا هم که آبی برای ما جوانان ناکام گرم نشد و همش بخاطر پول گرفتن و پول درآوردن ساخته شده! سایت های دیگر هم که همش کلاهبرداری و فیشینگ و غیر قانونی هستند! آخر ما جوانان مجرد عزب ناکام باید آرزوی ازدواج و همسر و آرامش را به گور ببریم؟؟؟!!!
سلام.ببخشید من یه مشکلی که توی امر ازدواج دارم اینکه پدرم به من احساس عذاب وجدان میده و یه طوری باهام برخورد میکنه که انگار کارم زشته که میخوام ازدواج کنم یا به خاستگار فکر میکنم.و از کلماتی مثل اینکه تو هولی و دنبال شوهری و فلان و اینا استفاده میکنه.از طرفی من نیاز عاطفی دارم و خیلی نیازهای دیگه که فقط با ازدواج رفع میشه ولی خانوادم اینو درک نمیکنند.از طرفی شرایط خونمونم به شکلی نیست که تا ابد بخوام مجرد بمونم.من اصلا عجله ندارم و دارم با ارامش خاستگارامو بررسی میکنم ولی خانوادم بهم احساس بدی میدن و من همش خجالت میکشم و فکر میکنم کار بدی دارم میکنم.دیگه میخوام به فکر ازدواج نباشم و یه رابطه مخفیانه رو شروع کنم.من میخواستم راه حلالو انتخاب کنم ولی خانوادم نمیزارن