36 ساله هستم.نانواوکارشناس تربیت بدنی مناسفانه خانمهای چادری که در همدم اشنا شدم اغلب به جای سعی در شناخت طرف مقابل نگران جدایی از خانواده و دور بودن ازمحل زندگی و شهرشون هستند.متعجم چرا ادم مقید و مدهبی که به واسطه ارتباط خوب با خدا داشتن باید مهربون خاکی هم نوع دوست ساده زیست باشه وکمتر نگران باشه اما اینطور نیست.مقید نما بودن برای کسب وجه عمومی واعتباره ایا؟
وقتی در خیابان رانندگی میکنیم و یکهو یک دختری که مثلا مانده در خانه شوهر واسش نیامده عصبی شده دست میذاره روی بوق ممتد و آدمو عصبی میکنه چکار باید کرد؟؟؟
سلام،من خیلی وقته به پوچی رسیدم. همیشه با خودم میگم، خب مثلا که چی، زن بگیری، بچه دار بشی و مسیری که خودتو پدرومادرت پیش رفتن، تو و بچه هاتم پیش بگیری و بری، حالا یه سری امتحان هم وجود داره، امتحانی مثه مرگ عزیزات، مریضی و خیلی چیزای دیگه، خب اخرش چی، اینکه تلاش کنی برا سیر کردن شکم و نیازات رو براورده کنی، خب آخرش.. واقعا پوچی نداره از نظر شما؟. نمیدونم ،دنبال یه مرحله بالاترم، اما هیچی ازش نمیدونم، مرحله ای که بفهمم اخه چرا ماخلق شدیم؟ خدایی زندگی چی میخواد از جون ما. حالتم دقیقا مثه کسیه که تو ایستگاه متروکه ای نشسته و امید داره قطار بیاد و میدونه قطار نمیادش هیچ وقت. اینجاس که مرگو دوست دارم دو دستی بگیرمو ولش نکنم. اما حالا حالاها مرگ نمیادش...