خانوم می گوید حقوقش رو توی زندگی مشترک خرج نمی کند و میخواد حقوقش رو ذخیره و پس انداز کند. خانوم میگه همه مخارج زندگی بر عهده مرد است ولی خانوم میخواد شاغل باشد. آیا این منصفانه و عادلانه اس؟
توی این وضعیت اقتصادی و نداشتن مسکن با یه کار که نهایت ماهی ۲۰ میلیون باشه واقعا میشه به ازدواج فکر کرد؟ خودم دوست دارم ولی هرجور حساب میکنم نمیشه، چقدر پول اجاره و هزینه خونه زندگی بدم؟ با این پول مگه میشه از پس مخارج عروسی و.. براومد؟