پرسش‌ها

سوالات کاربران را مرور کنید و با جستجو و فیلتر، سریع‌تر به پاسخ برسید.

1404/03/15

راهنمایی

سلام . بسیاری از آقایون مشتاق اند که خانم شون شاغل باشه ولی بنده خانه داری رو دوس دارم و میپسندم و توانایی بیرون کارکردن رو ندارم و وقتی اینطوری میگم کلا جبهه میگیرن و جالبه همشون اینو میگن : آورده ی زن چیه ؟! میگن همه ی کارا رو مرد میکنه پول خونه و عروسی و مخارج عروسی و مخارج زندگی و شما یه جهیزیه میاری و سکه هم باید مهریه کنن و طلبکارانه صحبت میکنن و میگن برای اینکه حوصله ات سر نره یا گیر بهشون ندم و یا نگم بیرون دوتایی نریم چون آقا از سرکار میاد خسته هست و میخواد بخوابه و خودمم انرژیم رو صرف چیز دیگه ای کنم ! و وقتی من در جواب از لحاظ روحی و عاطفی صحبت میکنم بازم روی حرف خودشونن و زور میگن ! لطفا راهنماییم بفرمائید که چطوری صحبت کنم و متقاعدشون کنم و چه رفتاری درسته و پیشنهاداتتون چیه 🙏🌹
1404/03/13

پاسخ به خانم راه چمندی

سلام خانم راه چمندی عزیز منظور من از سودمندی در ازدواج با شاغلین و یا خانم های خانه دار مسائل مالی و پول نبود بنده مجردم و اساسا به خانم خانه دار اهمیت بیشتری می دهم چون در موضوع درامد حلال کمی حساس هستم منظور از سودمندی تربیت درست فرزند است منظور از سودمندی اعصاب سالم و راحت زوجه من در خانه است که باعث ارامش بنده است و.........
1404/03/13

ازدواج

سلام از لحاظ مسائل روانشناسی ازدواج با زوجه شاغل سودمند تر است یا ازدواج با خانم خانه دار
1404/03/13

خانه داری

در بحث خانه داری فرمودید صحبت کنیم در جلسه آشنایی و اولین جلسه در همون جلسه اول خانمی شاغل هست و مطرح می‌کنند که آئا در کار خانه من شاغلم کمک ام میکنی و این پیش آماده با توجه به اینکه سنت بر تامین مالی مرد و کار خانه بر دوش خانم شما بفرمایید چطور میشه مطرح کرد من کمک کردم آشما هم کمک میکنید که باعث سو تفاهم نشه درسته شخص من نیاز کمک مالی ندارم ولی بلاخره یک موضوع اصلی هست که خانم راحت بیان میکنه و من فکر میکنم بیان کنم باعث سوتفاهم و دیگر برداشتها بشه که نکنه توان مالی ندارد نه به صورت پنجاه پنجاه حداقل خودش رو تامین کنه با درآمدش آیا این سوال میشه پرسید ممنون میشم راهنمایی کنید. ه
1403/08/14

سوال 995591

من همون خانمی هستم که گفتم ۴۷ سالمه و اقایی ۵۸ ساله اشنا شدم..موردی ۲۲ پیش جدا شده و این مدت ازدواج نکرده..من قبلا ترجیح میدادم با موردی ازدواج کنم که تفاوت سنی زیادی نداشته باشیم و علاقمند به فرزند اوری باشن ولی الان فکر میکنم توانایی جسمی دارم ولی حوصله چندانی ندارم‌..با موردهایی متناسب که تفاوت سنی زیادی نداشتیم اشنا شدم ولی یا پرتوقع بودن و یا اگه علاقمند فرزند اوری بودن شک داشتن که شاید من توانایی لازم نداشته باشم و میگفتن حداکثر تا ۴۵ سالگی خانمها میتونن بچه دار بشن و تکلیفشون با خودشون معلوم نبود ..از جهاتی با موردهایی که مثلا تفاوت سنی زیاد ۱۰ سال داریم ولی تناسب نسبی داریم پیش خودم میگم نکنه قبول کنم ولی بعد چند سال پشیمون بشم و انتخابم نادرست باشه..این مورد اخیر که گفتم ۲ هفته هست که در ارتباطیم ۳ بار تماس تلفنی و یک جلسه حضوری بخاطر کسالت من دیدار تاخیر داشت واتساپ تقریبا هر روز پیام در حد احوال پرسی و صحبت کوتاه داریم و وقتی میخواست تلفنی صحبت کنه و دیدار بیشتر واتساپ پیام میدهد چطور میتونم بگم بهش که کمتر پیام بدهند...چون احساس میکنم بیشتر از من امیدوارن ..سوال دیگرم اینه احساس میکنم در خرج کردن محتاط هست مثلا برای ملاقات حضوری گفت همدیگرو می بینیم بعد تصمیم میگیریم کجا بریم کافی شاپ.. گفتم اگه هوا خوب بود اشکالی نداشت فضای باز..که گفت میخوای عصر ۲ و ۳ باشه یا زوده ...موقع رفتن هم نزدیکامون کافی شاپها را تو خیابون چک کرد که دید کوچیکه و نامناسب ...و نکته دیگه اینکه من خیاط هستم گفت از خودت چیزی هم داری این مدت کار کردی ...این سوالش جالب نبود و اینکه رانندگی میکنی گفتم نه ولی گواهینامه دارم و مجبور نبودم .. گفت لذت داره خود ادم رانندگی کنه مثل اشپزی ..قبلش پرسیدم ترجیح میدین خانم درامد داشته باشه که گفت خانه و خانه داری مهمتره و ..