آقا هستم ۳۸ساله هستم مجرد وتا الان ازدواج نکردم مدت ۹سال با یه خانومی بودم که ۶سال از من بزرگتر بود ولی جون ونفسمون برای هم در میرفت الان چندسالی هست که از هم جدا شدیم بعد از اون نتونستم سمت کسی برم ولی الان به شدت احساس تنهایی میکنم و به نظرم هیچ چیز دردناک تر از تنهایی نیست و نیاز دارم حداقل یه همزبون که خرف هم رو بفهمیم کنارم داشته باشم
سلام،آقایی هستم ۴۰ ساله و هنوز مجرد،چندین بار برای آشنایی و خواستگاری خصوصا در این چند وقت اخیر اقدام کردم ولی بی نتیجه بوده،با وجود اینکه از لحاظ مالی و داشتن مسکن شخصی و تحصیلات شرایط مقبولی دارم ولی تا به حال مدام موفق نشده ام که این موضوع باعث شده شدیداً ناامید و افسرده بشم،نمیدونم واقعا با این موضوع ازدواج چه کنم،به خاطر سنم ازم دوری میشه در حالی که چهره ام به حدود ۳۰ سال میخوره و خیلی جوونتر از سنم نشون میدم،واقعا دارم زجر میکشم چیکار کنم،نمیدونم،اگر امکان داره واقع بینانه راهنمایی کنین چطور با موضوع برخورد کنم؟سپاسگزارم
سلام کاش یکم میشد اینجا ادمها بتونن اول اعتماد و بعد تو حرفها راستی آزمایی بشن مخصوصا خانومهای جداشده یا شوهر فوت شده درنگاه اول برای هر مردی یک لذت ایده ال میشن جداازاینکه اون خانوم یکبار شکسته ونیاز به ترمیم روحی داره نه جنسی اما متاسفانه ابتدا گول شعارهارومیخورن وبعددوباره سرزنش از شکست دوباره کاش بشه جامعه ای داشت به دور از فقز فکری و سواستفاده از جسم و روح ادمها بنده خودم ۴۰سالمه اقاهستم اما متاسفانه گاهی از ابراز این نوع جنسیت خودم متاسفم مجردموندنو بایکم ترس اشتباه دارم هرروز بیشترش میکنم
باسلام خدمت شما من احساس میکنم که باید زود ازدواج کنم چون ۲۸سال دارم ومیترسم دير شود و اینکه زود میخواهم به نتیجه برسم و هر بار با کسی آشنا میشم توقع دارم باهم ازدواج کنیم نمیدنم چیکارکنم دارم افسرده میشم