من حدود ۸ سال خوابگاه زندگی کردم و کلا افسردگی دارم و خیلی با خانوادم غیر صمیمی هستم یعنی همش تو یه اتاق تاریک هستم و تا مجبور نشم بیرون نمیام. دوست دارم تنها باشم و با کسی صحبت نکنم ولی تو خوابگاه اینجور نبودم با بچه ها بودم و بهم خوش میگذشت. نمیدونم چرا اینجوری هستم و نمیدونم اگه ازدواج کنم به مشکل برمیخورم یا نه یعنی نمیدونم اونوقت هم دوست دارم تنها باشم و حوصله کسی رو ندارم یا چون عشق زندگیمو پیدا میکنم حالم بهتر میشه