این دلسوزی های زیاد برای مردم و خانواده و فامیل داره کار دستم میده
کاش میتونستم کمش کنم
کاش میفهمیدم من نمیتونم برای همه سوپرمن باشم و نمیتونم تنهایی همه رو خوشحال نگه دارم و تحمل ندارم کسی کسی رو اذیت کنه همیشه حس میکنم اون که باید گذشت کنه فقط منم و من باید خودمو برای بقیه کوچیک کنم
حتی برای ازدواج
من یک فرزند ۱۰ ساله دارم که تکالیفش را بدون کمک من نمی نویسد. برادر کوچکترش امسال کلاس اولی است، راهنمایی کنید تا رفتارهای درست داشته باشم و او برای انجام تکالیف وابسته به من نباشد.