من یک جوان 28 ساله مجرد و بسیار بسیار تنها و منزوی و گوشه گیر و به شدت دور از اجتماع و جامعه هستم و ترس و وحشت بسیار زیاد و خشم و عصبانیت و کینه و نفرت به شدت زیاد و بی اطمینانی و بی اعتمادی بسیار زیاد نسبت به تمام ها آدم های جامعه و کوچه و خیابان دارم به خصوص و به شدت نسبت به تمام زن ها و دختر ها! بیزارم نفرت دارم ازشون! علی رغم این موضوع مجردی و تنهایی به شدت وسیع و کشنده و ارتباط و رابطه نداشتن با هیچ دختر و زنی تا بحال منو عذاب میده و شکنجه روحی روانی عصبی میکنه و من فشار و عذاب عصبی روحی روانی عاطفی و جنسی بسیار شدید و کشنده و نابود کننده ای رو دارم سال های سال تحمل می کنم!!! از سن 14 سالگی تا حالا 28 سالگی!!! به نظر خودم هیچ راه نجات و خلاصی جز خودکشی برای من وجود نداره!!!
اگر مردی شخصیتی کم حرف داشته باشه چجوری میشه اون رو به چالش کشید هم برای ابراز احساس و نظر و هم برای گفتگو و شناخت بیشتر
آیا میشه از راه ارتباطی نوشتن اینکارو کرد