سلام من دختر مجردی هستم . ۲۵ساله خیلی اعتماد ب نفس پایینی دارم جوری ک اطرافیانم از رفتارم متوجه میشن ، گاهی وقتا احساس می کنم بدرد هیچ کاری نمیخورم . مخصوصا زمانی ک تو امتحانی قبول نشم حالا هر امتحانی . خیلی ناامید میشم و خودم رو زود میبازم . زود گریه می کنم .خبلی زود رنجم .حتی تو محیط کارم، همکارم یا کارفرما بهم حرفی بزنن زود گریه می کنم .و احساس ناامیدی پیدا می کنم . اعتماد بنفسم خیلی ضعیف.شاید تو دید آدما دختر باهوش و خوبی باشم وپیش خودشان بگن من چیزی کم ندارم ولی خب خودم رو دست کم میگیرم . راهنمایی بفرمایید چ راهکاری پیش بگیرم ایتقدر دل نازک نباشم و اعتماد بنفس رو تقویت کنم . من کارای هنری هم انجام میدم تحصیلات هم دارم .پیش خودم میگم اگر ازدواج کنم با این اخلاقم ک بی نهایت دل نازکم و بقول معروف اشکم دم مشکمه ،زود از زندگی مشترک دلزده میشم .چون تو محیط بزرگتری وارد مبشم و دامنه مسئولیتم وسیع تر میشه .