عرض ادب
وضعیت حال حاضرم برزخ‌طوره؛ هم تمایل دارم به داشتن یه همراه و همدم و هم دلایل زیادی دارم برای امتناع ازش.
واقعا داره آزار دهنده میشه.
چجوری کنترل کنم این مساله رو؟
پیشاپیش از توجه و پاسخگوییتون سپاسگذارم.
اگر تا آخر عمر به هیچ وجه شرایط و امکانات ازدواج را نداشته باشیم و یا فردی سر راه مان قرار نگیرد که بتوانیم با او آشنا شویم و ارتباط برقرار کنیم و یا اینکه هیچکس پیدا نشود که او را بپسندیم و به دل مان بنشیند و دوستش داشته باشیم و مجبور بمانیم که تا آخر عمر مجرد بمانیم و تنها زندگی کنیم چه می شود و چه عاقبتی در انتظارمان خواهد بود؟!