سلام من چند وقتی هست اصلا در خانه پدرم احساس نمیکنم که خانه من هم هست .حس خانه را ندارم . حمام نمی توانم بروم . دستشویی به سختی میروم . جالبه وقتی در خدمت سربازی بودم با اینکه شرایط خیلی سخت تر بود ولی احساس میکردم آنجا خانه من است . ولی اینجا نه . آیا این احساس طبیعی است و به این معنی است من باید زن بگیرم و از خانه پدرم بروم ؟و بعد از ازدواج حتما باید خانه مستقل داشت ؟چون فکر میکنم یک خانه حتی خیلی کوچک که فقط من وهمسرم در آن باشیم بهتر از خانه 1000 متری پدرم یا پدر زنم است که شریکی زندگی کنیم ؟
سلام خسته نباشید من ۳۹سالمه حدود ۱۶سال سوپرمارکت داشتم بعد کلا ازشغلم خسته شدم تغییر شغل دادم ی وابستگی هم به خانواده دارم خونه شخصی هم دارم ولی نمیدونم چرا تنها ک میشم ی حالت اظطراب بهم دست میده خیلی هم دوس دارم ازدواج کنم کلا از محیط خونه پدری خسته شدم لطفاً راهنمایی میکنید