پسر نوجوانی دارم که بلد نیست خشمش رو کنترل کنه و وقتی عصبی میشه خودزنی می کنه مشتش رو محکم فشار میده و قرمز میشه ولی به کسی بی احترامی نمی کنه. نمی خوام این خشم درونش پنهان بمونه و تبدیل به عقده بشه. باهاش چطوری رفتار کنیم که خشمش رو راحتتر نشون بده و خودخوری نکنه؟
با سلام و احترام
با اینکه در محیط کار صبور و آرام هستم و همکارانم به شوخی می‌گویند آرزوی دیدن عصبانیت من را دارند، اما به محض ورود به خانه و با کوچک‌ترین رفتار فرزندانم بسیار عصبانی و پرخاشگر می‌شوم.
دو فرزند ۱۰ و ۷ ساله دارم و بی‌نظمی، ریخت‌وپاش و رفتارهای کوچک ناخوشایند آنها باعث عصبانیت و واکنش‌های تند من می‌شود. همین رفتار پرخاشگرانه را نسبت به همسرم نیز دارم.
این پرخاشگری و صدای بلند و فریادگونه‌ام آرامش خانواده را از بین برده و من بسیار نگران و ناراحتم. عاجزانه از شما درخواست راهنمایی دارم که چگونه خشم خود را کنترل کنم؟
عواملی که ذهنم را مشغول کرده و احتمال می‌دهم در شدت گرفتن رفتارم دخیل باشند عبارتند از: ادامه تحصیل (آمادگی کنکور ارشد)، کم‌خوابی، مسئولیت‌های زیاد در محل کار و منزل، ناکامی در رژیم غذایی که سال‌هاست دغدغه‌ام است و ...
با تشکر و سپاس فراوان