سلام.من دانشجوی دکترای یکی از دانشگاه های دولتی تهرانم. یکی از دانشجویان کارشناسی، کار پایان نامه اش را با من برداشت (زیر نظر استاد راهنمام). مدتی کار رو جلو برد و یک باره ناپدید شد! بعد از یک غیبت سه هفته ای، یک سر به دانشگاه زد و مقداری مشکلاتش رو با من در میون گذاشت.فهمیدم که مدت طولانی هست که پدرش فوت شده و مادرش ساکن ایران نیست و خودش هم از نظر روحی خیلی در وضعیت مساعدی قرار نداره. بازهم بهش فرصت بیشتر دادم که کارش رو انجام بده. اما متاسفانه بازهم کار رو پشت گوش انداخت و الان به مدت 10 روز است که به صورت کامل ناپدید شده! نه تلفنی رو جواب میده و نه پیام و ایمیل. به مددکار مرکز مشاوره گفتم و ایشون گفتن که توی پرونده اش نشانه ای از افکار خودکشی نیست (آخرین مراجعه اش یک سال پیش بوده).راستش من کماکان نگرانش هستم اما با جواب مرکز مشاوره نمیدونم باید چی کارش کنم!
پسری بیست و دو ساله هستم که فقط به خودکشی فکر می کنم و هر وقت وارد مترو میشم انگار یکی بهم میگه بپر جلوی قطار . تا حالا چندبار جلوی خودم رو گرفتم ولی میترسم یکدفعه انگیزه ام انقدر قوی بشه که دست به خودکشی بزنم. خواهش می کنم بهم کمک کنید