با اومدن کرونای هندی و میزان بالای مرگ و میر دیگه امیدم رو به زندگی از دست دادم و خیلی ترسیدم و استرس گرفتم و تقریبا از هیچی لذت نمیبرم و با شنیدن آمار مرگ و میر روحم به درد میاد و افسرده شدم تو رو خدا کمکم کنید
آیا تا به حال برای سالهای متمادی دچار افسردگی شدهاید؟ چه راه حلی برای آن دارید؟ (مسلما فردی که به این بیماری گرفتار است با نصیحت به اینکه پیادهروی کن و مواردی از این قبیل آشنایی دارد!)
سلام. وقت به خیر.
خانم مجرد 38 ساله ای هستم که با قد 160 وزن 87 کیلو را دارم. از 93 در عرض چند ماه رسیدم به 87. البته قرصهای ونوستات که دکتر 125 ان را تجویز کرد باعث درگیر شدن با عوارض نادر قرص شد و مدت یه ماه التهاب مفاصل گرفتم طوری که عاجر از راه رفتن بودم. الان از چند تا پله که بالا یا پایین می روم عین یه دونده مارتون قلبم می زنه و نفسم می گیره جوری که انگار قلبم از سینه می خواد بیرون بیاد . هر چی دکتر تغذیه هم نرفتم افاقه نکرده چون اکثرا ماهی به اندازه کف دست و از این چیزا می دن که من نه وقت درست کردنش را دارم نه می تونم.کارم دائما نشستنیه . گاهی پیاتده روی می کنم اما بیشتر از دو دقیقه به زور نمی تونم بدوم. نفسم می گیره. الان ناخن هام شکننده شده شدید. موهام شدیدا شوره زده . پوستم بازو و سینه ام شل شده. و خودم از این وضعیت حالم بده. اعتماد به نفسمو از دست دادم. پریود هام به هم ریخته. نمی دونم چه کنم. لطفا کمکم کنین. اگه میشه به ایمیلم بفرستین جواب را. چون کم میام اینجا.
ممنون.