سلام ۳۸ سالمه تنهای تنهام... همه کسم رو از دست دادم. و خودکشی نافرجام داشتم. توی فکر یه همدم و همراه که به قضايای روان‌شناختی و حقوقي آشنا باشه و کمکم کنه شدیدا پیجوشش هستم ولی همچنان بدون همراه و غمخوار و همدموو سایه ساز و تکیه گاه و انگیزه بهم بده هستم.
کمکم کنید.. کمکم کنید...سخت داغون افسردهم
من و یه نفر توی مرحله اشنایی هستیم و دوبار همو دیدیم و توی دیدار خیلی خوبه و چندساعت باهم حرف میزنیم و اوکی است. ولی هیچی پیام و تماسی نمیگیره و میگه ک حوصلت این کارا رو ندارم. و همش احساس میکنه افسرده است و غمگین است. میکه ک تحت تاثیر محیط قرار کرفتم و اینجور شدم. بنظرتون من چیکار کنم چون میترسم ابن حالتش همیشگی باشه و بعدا منو هم افسرده کنه