ببخشید من خیلی خیلی آدم برونگرایی هستم به طوری که خیلی وقتها حرفم تو دلم میمونه و حتی نمیتونم حرفامو به نزدیک ترین شخص زندگیم بگم . لطفاً راهنمایی کنید
سلام من افسردگی دارم ده ساله و دارو مصرف میکنم سه سال با اقایی تو رابطه بودم و اون همه زندگیم بود الان که رابطمون تموم شده اصلا نمیدونم برا چی زنده م نه امیدی دارم به اینده نه انگیزه ای دارم نه علاقه ای به ازدواج و بچه دارم .. هیچ چی برام لذت بخش نیست دکتر هم میرگ و دارو میخورم و سه سال هم هست تحت نظر مشاور هستم
با سلام،میخواستم موضوعی رو مطرح کنم اینکه چرا تا بحث بیماری ام اس میشه اکثر افراد جامعه به این فکر میکنن که فرد دچار معلولیت ،ناتوانی یا دارای مشکلی دیگه ای هست ولی درصورتی یک شخص مثل خود من به این شکل نیستم و این دلیل بر این نمیشه که نتونم با یه فرد سالم ازدواج کنم ،وهر فرد پیشنهاد یا معرفی میشود دارای معلولیت و یا بیماری دیگه ای هست .چون خود من با داشتن همچین بیماری خیلی راحت در جامعه زندگی میکنم ،و خودم و محدود به بیماری نکردم ،نه دارای مشکل جسمانی هستم ونه از نظر روان مشکلی دارم ،لطفا همه جوانب را در خصوص یک فرد در نظر گرفته شود و اقدام نمایید .
من یه مشکلی دارم. تا دیقه نود توی یه رابطه میمونم، اما اخراش پشیمون میشم. تو زندگی من حقیقتش به پوچی رسیدم، احساس میکنم ازدواج کردن و بچه دار شدنو راه بقیه رو رفتن، چرت و پرته. بخاطر همین آخرای زمانی که میخوام برم برا ازدواج، کلن منتفیش میکنم. من سالم هستم آیا😁؟
سلاممن پسرم و ۲۴سالمه.هرکس منرو میبینه میگه ازدواج نکن.مگه احمقی و ...منرو از ازدواج میترسونند واقعا.الان من ماهی پنج تومن درامد دارم و یک ماشین قسطی و دانشجو هم هستم.اگر با دختری ازدواج کنم که با این شرایط کنار بیاد من فکر میکنم برای ابتدای زندگی حتی تو شرایط الان کافی باشه.نظر شما چیه؟یعنی اگر دختری با این شرایط کنار اومد و از لحاظ دیگه هم مورد مناسبی برای هم بودیم ازدواج کنم؟یا اصلا به ازدواج فکر نکنم تو این اوضاع؟
