سلام.من داخل یکی از سایت های همسریابی با خانمی آشنا شدم که هم خودشون رو چادری معرفی کردن و هم مثل خود من اهل نماز هستند.چند بار تماس تلفنی داشتیم و به نظر از خیلی جهات مذهبی و فرهنگی شبیه همیم، ایشون وقتی از من عکس خواستن من عکسمو فرستادم و گفتن چهرمو میپسندن ولی وقتی من ازشون عکس خواستم گفتن که حاضر نیستن عکسشون رو بفرستن و باید حتما حضوری ببینمشون.من زیبایی چهره جزو اولویت های اولم نیست به هیچ وجه ولی میترسم از لحاظ چهره مشکلی داشته باشند که حاضر نیستن حتی یک عکس با حجاب کامل بفرستن.الان میخوام برم دیدنشون اما میترسم چهرشون به دلم ننشینه اونوقت نمیدونم چطور برخورد کنم که ناراحتشون نکنم چون به نظر خیلی خانم مهربون و دوست داشتنی ای هستن و دوست ندارم خدایی نکرده بهشون بی احترامی بشه و یا احساساتشون جریحه دار بشه
با سلام و خداقوتاز طرفی هم دوست دارم که حتما ازدواج کنم. یعنی نظر شما اینه که این اولویت رو تعدیل کنم؟خواستگار بعدیم هم بدتر از قبلیه. در قسمت معیارهای مذهبی نوشته: مقید به واجبات و برخی مستحبات، وقتی ازشون پرسیدم میگه زمان کودکی اونطوری بودم الان هرازگاهی نماز میخونم و مهم صداقت هست درحالیکه در این زمانه خیلی ها به مستحبات میپردازندو اصل ها رو مثل صداقت و... فراموش کردند ولی نماز و روزه رو هم دوست دارم. به نظرتون من چیکار کنم تا برام قابل تحمل تر باشه?
سلام وقت بخیر من پنج ساله ازدواج کردم الآنم دوتا بچه کوچک دارم خانواده م قمهستن و ما تهران.ما دوسه ماه یکبار به قم میریم پیش خانواده ولی خب شوهرم کلا زیاد جایی نمیمونه حتی خونه فامیل خودش بعد مشکلم اینه مامانم همش میگه شما بیاید چند روز بمونید یعنی من و بچه ها،ولی هم شوهرم به بچه ها و هم بچه ها به اون وابسته ن و کلا شوهرمم هیچ تفریحی بدون ما نمیره حتی یه آبمیوه هم برای خودش بدون ما نمیخره ولی مامانم همش گیر میده تو بمون و یکمم شوهرم ناراحت میشه چون قبل ازدواج تنهایی کشیده دلم نمیاد زیاد تنها بمونه .حالا موندم با مادرم چطور رفتار کنم ک بپذیره ما باهم میریم سرمیزنیم و باهم برمیگردیم.دیروز مثلا مامانم میگه بابا چند روز دیگه میاد تهران شما باید بیاید باهاش بمونید چند روز.انگار تعیین تکلیف میکنه نه پیشنهاد !
من ۳۳ سالمه دو بار ازدواج ناموفق داشتم باعث شده به همه ی آدمها بدبین بشم یعنی ذهنم منتظر بهم ثابت کنه که دیدی اینم آدم خوبی نبود وهمین اتفاق داره تکرار میشه و منو اذیت میکنه هر آدم جدیدی پیدا میشه سریعا ذهنم میره به سمت اینکه قراره ازم سواستفاده کنه و همینطور هم میشه چطور میتونم ناخودآگاهمو پاکسازی کنم البته هزینه مشاوره ندارم اگرکتاب یا راهکار دیگه ای دارین معرفی کنید ممنون میشم
آقایی هستم متولد 67 و شغلم کابینت و دکوراسیون داخلی هستش و یه بار سابقه عقد ناموفق داشتم و در جستجوی خانمی متولد 67 تا 70 هستم که ظاهری عرف جامعه داشته باشه و قدش زیر 160 باش و اهل زندگی و با اخلاق باشه
سلام بنده الان 29 سالمه پسرم دوستان زیادی دارم بعضی ها رو از دور میشناسم متاسفانه اون حدود ۸۰ درصد از اشنایانم که ازدواج کردن 80 درصدشون طلاق گرفتن آمار علم بی رحمیه احتمال اینکه ما هم یکی از این موارد باشیم خیلی زیاده به نظرتون این که ما به خودمون بگیم حالا مال من اینجوری نمیشم یا من آدم درست رو پیدا میکنم توهم نیست!!!؟؟؟