روانشناسی و سلامت روانی
۲۹۹٬۰۷۱ سوال۳۰۴٬۳۸۱ دنبال‌کننده
سوالات این دسته‌بندی
1401/05/30
ناشناسروانشناسی و سلامت روانی
سوال 18875
بهترین سن ازدواج ،سنی هست که احساس و عقل موازی با هم باشن و بین این دو تعادل برقرار باشه بدون هر دوی اینها ازدواج سخت میشه متأسفانه در سن بالا که اغلب افراد ثبت نام کننده در همدم جز این دسته هستن دیگه احساس تقریبا کنار گذاشته میشه مخصوصا در آقایون ،،و خیلی قضیه ازدواج جدی گرفته نمیشه و برای همین کار به جای جدی نمیرسه و اگرم ملاقات و صحبتی انجام میشه بعدش پیگیری جدی نمیشه و بی دلیل تموم میشه .
۱ پاسخ۱۱ بازدید
1401/05/29
ناشناسروانشناسی و سلامت روانی
سوال 18860
سلام پروفایل کی تاییدمیشه پس؟؟واینکه مدارکمون رو بقیه هم میبینن؟؟؟
۲ پاسخ۱۵ بازدید
1401/05/29
ناشناسروانشناسی و سلامت روانی
سوال 18857
سلام.چرا درخواست ورودی ندارم الان چند ماهه ثبت نام کردم هیچ خبری نیس
۲ پاسخ۱۳ بازدید
1401/05/29
ناشناسروانشناسی و سلامت روانی
سوال 18851
سلام. ببخشیدمن وشوهرم همش باهم قهریم وجروبحث میکنیم به هم فوش میدیم چیکارکنم که زندگی خوبی داشته باشم😔
۱ پاسخ۱۴ بازدید
1401/05/28
سوال 18850
سلام با یک آقا در همدم آشنا شدم و یک جلسه حضوری داشتیم ایشان در پایان جلسه اطلاعی ندادند که در ادامه تکلیف چه هست و فقط گفتن در ارتباطیم. یک روز گذشت بنده پیام دادم که تکلیف چیست و باید چه کرد ایشان گفتن میخوان با یک مشاوره صحبت کنن و خبر و اطلاع میدن. در واقع ایشون باید خودشون این و میگفتن نه این که من پیام بدم بپرسم از جهتی پیشنهاد های دیگری هم هست خارج ازبرنامه همدم و بنده بیشتر تمایل به همین آقا دارم برای آشنایی بیشتر . ایشان وقتی اینطور مطرح کردن بنده گفتن بله باید یک زمانی باشه برای تفکر و جمع بندی اولیه اما ایشان بعدش هیچ واکنشی نشان ندادن.حالا نگرانم که چه خواهد شد. بنده به این آقا تمایل دارم چه کنم
۱ پاسخ۱ بازدید
1401/05/28
ناشناسروانشناسی و سلامت روانی
سوال 18846
دو بسته خریدم شرایط مد نظر من که طرف مقابل فرزندم قبول کند نداشتند واگر داشتند محل سکونت به من نمی خورد مواردی که ذخیره شده کی برای من نمایش داده میشود
۲ پاسخ۸ بازدید
1401/05/28
ناشناسروانشناسی و سلامت روانی
سوال 18832
با اهدا سلام و عرض ادبافکاری ذهنم را به خودش مشغول کرده که فکر می کنم ناشی از وسواس است استدعا دارم راهنمایی بفرماییدمن فعلا از آیت الله سیستانی تقلید می کنمهمانطور که خودتان کاملا واقفید اگر بخواهید نماز بخوانید باید اول وضو بگیرید و اگر شک دارید که وضو گرفته اید یا خیر باید بنا را بر این بگذارید که وضو ندارید و باید وضو بگیرید در انتخاب مرجع تقلید هم شاید همینطور باشد مثلا فرض کنید من تحقیق کردم و بین مثلا دو مرجع الف و ب اعلم برایم مشخص نشد و احتمال و گمان هم ندادم کدام اعلم است پس وظیفه شرعی من این است که یکی از این ها را انتخاب کنم سپس در همه مسائل از جمله خود مسئله تقلید به نظر او عمل کنم و اگر همین مرجعی که انتخاب کردم بفرماید در شرایطی که اعلم برای شما بین دو مرجع مشخص نیست می بایست احتیاط کنید پس وظیفه من این است که احتیاط کنم و اگر بگوید که مخیرید می توانم به فتوای هر کدام که بخواهم عمل کنم حالا این فرض را در نظر بگیرید که بین این دو مرجع الف و ب که اعلم برایم مشخص نشده است اصل اینکه مثلا مرجع ب را انتخاب کرده باشم یا خیر به شک افتاده ام نمی دانم شاید انتخابش کرده باشم و التزام فکری و عملی به فتوایش پیدا کرده باشم و به نظراتش عمل کرده باشم و شاید هم نکرده باشم!! خب اکنون نظر فقه چیست؟ شاید فقه می گوید وقتی در اصل انتخاب و التزام و عمل اولیه شک دارید باید بنا را بر این بگذارید که اصلا انتخاب و التزام نداشته اید و عمل نکرده اید و اکنون باید یکی از این دو را انتخاب کرده و به فتاوای وی ملتزم شوید و چنانچه در حالی که هنوز نسبت به انتخاب اولیه مرجع ب و التزام فکری و عملی و عمل به نظرات و فتاوایش در شک هستید این مرجع فوت کند آیا شما می توانید بگویید مثلا فرض می کنم به فتوای مرجع ب قبل از فوتش چه در نیت چه در عمل ملتزم شده و عمل کرده بودم و اکنون با این فرض در مسئله بقا بر میت به مرجع الف رجوع می کنم و با اجازه او به تقلید مرجع ب باقی می مانم؟ احتمالا این کار خلاف شرع است چون اصلا از اول التزام به مرجع ب و تقلید از او با وجود شکی که وجود دارد محقق نشده است که اکنون بخواهد با اجازه مرجع زنده الف به تقلید از او ادامه دهد! حالا مشابه همچین مسئله ای برای من پیش آمده است مثلا بین آیت الله سیستانی و آیت الله وحید اعلم برایم مشخص نشد پس باید یکی را انتخاب می کردم در مورد آیت الله وحید فکر می کردم که شاید خوب باشد ایشان را انتخاب کنم اما نمی دانم که آیا نهایتا تصمیم قطعی گرفتم که ایشان را انتخاب کنم و ملتزم به فتوای ایشان بشوم یا نه و آیا اینکه عملی را بر اساس همین التزام طبق نظر ایشان انجام داده باشم یا نه!! شاید آری شاید هم نه!! اما به هر حال چون اطمینان نداشتم که ایشان را انتخاب کردم یا نه طبق همان قاعده فقهی که در ابتدا عرض کردم بنا را بر این گذاشتم که ایشان را انتخاب نکردم مخصوصا اینکه دچار وسواس فکری و عملی هم هستم و وسواسی هم که نباید به شکش اعتنا کند و همین هم مزید بر علت شد که بنا را بر این بگذارم که آیت الله وحید را انتخاب نکردم و نهایتا آیت الله سیستانی را انتخاب کرده و به فتاوای ایشان عمل می کنم اما بعد از مدتی دوباره همان شک که احتمالا از روی وسواس است به سراغم آمد که شاید از اول در واقع امر آقای وحید را انتخاب کرده و به فتوای ایشان ملتزم شده و عمل کرده بودم و اکنون مقلد ایشان محسوب می شوم که اگر اینطور باشد برای اینکه از شک و دودلی بیرون بیایم باید راهی پیدا کنم که بتوانم به آقای سیستانی عدول کنم اما از آنجایی که اعلم بین این دو برایم مشخص نیست طبق نظر آقای وحید باید بین این دو مرجع احتیاط کنم و نمی توانم عدول کنم مگر اینکه احتیاط مشقت داشته باشد (البته فقط در مسئله ای که مشقت دارد می توان عدول کرد نه در همه مسائل)، کمی فکر کردم و مسئله ای به نظرم آمد که شاید احتیاط بین این دو مرجع در آن مسئله مشقت داشته باشد(البته این مشقت شاید فقط از نظر من باشد و شاید از نظر خود آقای وحید مشقت محسوب نشود) پس با همین توجیه به تصور خودم طبق نظر آقای وحید به آقای سیستانی عدول کردم اما بعدش دیدم که شاید اصلا از اول نیاز نبوده همچین کاری بکنم چون همانطور که عرض کردم اصل التزام من به آقای وحید قبل از اینکه مقلد آقای سیستانی بشوم مشکوک بوده و شرعا محقق نشده است (مخصوصا اینکه در این قضیه دچار وسواس هم هستم) که الان بخواهم طبق نظر ایشان به آقای سیستانی عدول کنم پس ظاهرا نباید مشکلی باشد و من فعلا مقلد آقای سیستانی محسوب می شوم اما از طرف دیگر یک استدلال دیگر به نظرم می رسد که نمی دانم منطقی است یا نه که طبق آن استدلال اگر تا الان مقلد آقای وحید محسوب نمی شدم اکنون با این کاری که کردم خود به خود و علی رغم میلم عملا مقلد آقای وحید شده ام و آن استدلال این است که چون من شک داشتم که شاید قبل از انتخاب آقای سیستانی ملتزم به آقای وحید چه در نیت و چه در عمل شده بودم و به فتوای ایشان عمل کرده بودم و اکنون شاید مقلد ایشان هستم پس فی الحال بر اساس همان التزام قبلی که مشکوک است نیت می کنم که اگر فی الحال مقلد ایشان هستم(یا بنا را بر این می گذارم که اگر مقلد ایشان هستم) در مسئله تقلید و عدول در شرایطی که اعلم بین این دو مرجع مشخص نیست به نظر آقای وحید عمل می کنم و مثلا در آن مسئله ای که احتیاط مشقت دارد به آقای سیستانی عدول می کنم و این خودش یعنی عملا مقلد آقای وحید شده ام حتی اگر قبل از این مقلد ایشان محسوب نمی شدم و چون ایشان عدول را اجازه نمی دهند پس دیگر نمی توانم عدول کنم و باید احتیاط کنم مگر اینکه احتیاط مشقت داشته باشد، این را هم در نظر بگیرید که آقای سیستانی عدول از مساوی به مساوی را مگر در شرایط خاص اجازه می دهد و این قضیه مثل این می ماند که من وقتی مقلد آقای سیستانی هستم چون شک کردم شاید قبل از ایشان مقلد آقای وحید بوده ام یا خیر برای اینکه اطمینان پیدا کنم مقلد آقای سیستانی هستم پس با اجازه خود آقای سیستانی به آقای وحید عدول می کنم تا بعدش بتوانم با اجازه خود آقای وحید به آقای سیستانی عدول کنم اما چون با اجازه آقای سیستانی به آقای وحید عدول کرده ام دیگر نمی توانم طبق نظر آقای وحید به آقای سیستانی برگردم چون ایشان عدول را اجازه نمی دهند!!!همانطور که می بینید این مسئله خیلی عجیب و غیر منطقی است و به نظر می رسد همه ناشی از افکار وسواسی باشد که ذهن مرا به خودش درگیر کردهممنون می شوم راهنمایی بفرمایید کمال تشکر را دارمیا علی
۲ پاسخ۶۲ بازدید
1401/05/27
سوال 18828
سلام خانوم دکتر دیگه چند وقته دیگه چون از وابستگی احساسی رها شدم و دیگه احساس کم بودن رو کنار گذاشتم چون قبل اینا تمام سعی خودم رو کردم اما رفت دیگه غصه نمی‌خورم خودم رو با تمام عیب و نقصی ها و چیز هوایی که کم گذاشتم پذیرفتم ،به هیچ چیزی جز خوشحال کردن خودم و شاد بودن خودم نمیکنم ،در طول روز واسه خودم میرقصم بدوبدو میکنم زیاد شکر گذاری میکنم خیلی به خودم میرسم ،دیگه بیرون رفتم منوط به بودن اون آدم نیست از تنهایی راستش لذت میبرم چون می‌دونم اون آدم همه چیزش حتی خوشحالی و آرامش رو مدیون یکی دیگه ای نه من ،راستش در کنار سعی کردم واسه برطرف کردن عیب های خودم و خودمو بکشم بالا در کنار دردام یه کم بزرگ شدمچون خود اون آدم منو از اون الناز قدیمی که خوشحالیش خوشحالی اون بود ناراحتیش ناراحتی اون بود غذا نمی‌خوردم تا بیاد تنهایی جایی میرفتم دوسال همش از تنهایی عذاب می‌کشیدم انتظار کشیدم تا یه روزی باهام بیاد بیرون اما الان دیگه در انتظارش نیستم راستشو بخواین دیگه واسه هیچی منتظرش نیستم نه منتظر تایید نه تکذیب ،فقط بهش احترام میگذارم. چون خودش حتی اگه کنارم باشه مثل قبل نیستم الان خیلی خیلی خوشحالم تو این چند ماه هزار بار مشاورین 1480کمک گرفتم و الان حالم بهتر شده ،ااز اون حالت داغونی در اومدم
۱ پاسخ۲۰ بازدید
1401/05/27
ناشناسروانشناسی و سلامت روانی
سوال 18825
آیا واقعا در هر شرایط سختی آدم میتونه احساس خوشبختی کنه؟؟یعنی آدمی وجود داره که فقط نیمه پر لیوان رو ببینه و احساس منفی نداشته باشه؟
۲ پاسخ۱۴ بازدید